معرفی میکروچیپ در شناسایی حیوانات خانگی

میکروچیپ یک ریزتراشه شیشه‌ای محصور RFID است که برای کاشت زیر پوست موجود زنده طراحی شده است. این دستگاه از یک فرکانس رادیویی برای شناسایی یا مدار مجتمع RFID (یا ریزتراشه)، خازن، و آنتن تشکیل شده و در یک کپسول شیشه‌ای قرار گرفته است. از اوایل دهه 1990، میکروچیپ به بازار عرضه و برای سگ، گربه و حیوانات خانگی دیگر، اسب، حیوانات آزمایشگاهی، دام و ماهی قزل آلا فروخته شد. این کاشت برای تعبیه دائمی در زیر پوست حیوان طراحی شده است.

میکروچیپ

هدف از کاشت میکروچیپ در حیوان چیست و چطور عمل می‌کند؟
میکروچیپ به عنوان روشی برای شناسایی حیوانات به بازار عرضه شد. در ذیل نحوه کار آن آمده است: یک اسکنر در محدوده کاشت قرار می‌گیرد، اسکنر امواج رادیویی منتشر می‌کند که ایمپلنت را تحریک کرده و موجب می‌شود در جواب امواج رادیویی خود را منتشر کند. این سیگنال توسط اسکنر جمع آوری شده و به یک شماره واحد شناسایی تبدیل می‌شود. این شماره برای شناسایی حیوان یا فراخوانی یک رکورد مرتبط استفاده می‌شود.

آیا میکروچیپ به پیدا کردن حیوان گمشده کمک می‌کند؟
نه! بیشتر مردم فکر می‌کنند میکروچیپ ردیاب است. میکروچیپ قابلیت GPS برای ردیابی حیوانات گمشده را ندارد و از ماهواره هم استفاده نمی‌کند. قابلیت خوانده شدن میکروچیپ تنها 3 تا 30 سانتیمتر است، بنابراین اسکنر باید به قدری نزدیک محل باشد که بتواند میکروچیپ کاشت شده را بخواند. میکروچیپ تنها زمانی می‌تواند به بازیابی حیوان خانگی کمک کند که حیوان به یک پناهگاه حیوانات یا مطب دامپزشکی تحویل داده شود. وقتی کارکنان پناهگاه یک حیوان ولگرد را پیدا کنند، اول کنترل می‌کنند حیوان قلاده دارد یا نه. اگر قلاده نداشت، کارکنان یک RFID خوان را در اطراف بدن حیوان حرکت می‌دهند و به دنبال میکروچیپ می‌گردند. اگر حیوان میکروچیپ داشته باشد، این میکروچیپ یک کد عددی منتشر می‌کند سپس آن کد به سامانه ثبت میکروچیپ داده می‌شود تا شماره تماس صاحب آن را پیدا کنند. از آنجا که اسکنر باید در نزدیکی بدن حیوان قرار بگیرد تا بتواند RFID کاشت شده را بخواند، میکروچیپ به پیدا کردن حیوانی که در جنگل یا خیابان‌های شهر گم شده کمک نمی‌کند.

آیا برندهای مختلف میکروچیپ برای حیوانات خانگی وجود دارد؟
بله، چهار برند اصلی میکروچیپ برای استفاده در حیوانات به بازار عرضه شده‌اند:
_ ISO Conformant Full-Duplex chip2
_ AVID Secure/Encrypted “FriendChip”3
_ U.S. HomeAgain®, AVID “Eurochip”: or FECAVA4
_ “Trovan Unique” and Current AKC CAR chips5
این میکروچیپ ها به طور کلی با یکدیگر ناسازگار هستند. ممکن است یک مدل اسکنر قادر به خواندن میکروچیپ شرکت رقیب نباشد. با این حال بعضی اسکنرها قادر به خواندن چندین نوع میکروچیپ هستند.

مشکلات سلامت مرتبط با میکروچیپ
نگرانی اولیه در هنگام قرار گرفتن هر جسم خارجی در بدن چه یک میکروچیپ باشد و چه پلاتین (فلزی که برای ترمیم استخوان شکسته به کار می‌رود) و چه یک اندام پیوندی، پتانسیل پس زدن آن است.
موارد ثبت شده‌ای از سارکوم و فیبروسارکوم (تومور بافت نرم) در علم دامپزشکی گزارش شده‌اند که در محل تزریق میکروچیپ گسترش پیدا کرده است. تحقیقات نشان می‌دهد که بین سال‌های 1996 تا 2006، بین 0.8 و 10.2 درصد از حیوانات آزمایشگاهی دچار تومورهای سرطانی بدخیم در اطراف محل کاشت میکروچیپ شده‌اند. همچنین دو مورد مستند از سرطان بدخیم مرتبط با میکروچیپ در سگ‌ها گزارش شده است.
توصیه می شود، در صورتی که می‌خواهید از میکروچیپ برای سگ خود استفاده کنید، اول ریسک دور شدن و گم شدن او را ارزیابی کنید. اگر سگ شما همیشه داخل خانه است، یا یک سگ تربیت شده دارید که همیشه با قلاده به بیرون می‌رود، به نظر ریسک میکروچیپ بیشتر از منفعت آن است.

خطرات سلامتی شناسایی شده میکروچیپ توسط FDA (سازمان جهانی دارو و غذای آمریکا)
همه ما خواهان آن هستیم که امنیت حیوان خانگی خود را حفظ کرده و هر آنچه برای آنها خوب است را انجام دهیم. اما اگر تصادفا از ما جدا شوند و توسط شخص غریبه‌ای پیدا شوند و یا توسط سازمان کنترل حیوانات گرفته شوند چه باید کرد؟ سگ‌ها موجودات باهوشی هستند اما متاسفانه قادر به حرف زدن نیستند تا به شخص نجات دهنده نام، آدرس و تلفن همراه صاحبانشان را بگویند. برای همین، در این مواقع نیاز به شناسایی دائمی خواهند داشت تا شخصی که آنها را پیدا کرده بتواند به راحتی با صاحبانشان تماس گرفته و آنها را بازگرداند! در سال تعداد زیادی از سگها و گربه ها به دلایل مختلف به پناهگاه ها برده می شوند. امروزه افراد بسیاری برای شناسایی حیوان خانگی خود از کاشت میکروچیپ استفاده می‌کنند. در سال های گذشته مشکلات بسیاری از میکروچیپ گزارش شده است مشکلاتی از قبیل: نا کارآمدی، حرکت میکروچیپ در بدن حیوان و همچنین خطرات سلامتی مرتبط با کاشت میکروچیپ. از خطرات میکروچیپ می تواند به موارد زیر اشاره کرد:
-واکنش شدید بافت جانبی
-ناکارآمدی اسکنر الکترونیکی
-حرکت ترانسپوندر کاشت شده
-اختلالات الکترومغناطیسی
-به خطر افتادن امنیت اطلاعات
-ناکارآمدی ترانسپوندر کاشت شده
-ناسازگاری تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)
-ناکارآمدی اینسرتر

بررسی دقیق‌تر فهرست FDA از خطرات سلامت بالقوه مرتبط با کاشت میکروچیپ:
واکنش شدید بافتی و حرکت میکروچیپ:
هرچند اسناد FDA “واکنش شدید بافتی” را تعریف نمی‌کند، اطلاعات نشان می‌دهد واکنش بافتی به میکروچیپ کاشت شده از خفیف تا شدید متغیر است. برای مثال، گزارش جامعه دامپزشکی حیوانات کوچک بریتانیا از میکروچیپ نامطلوب نشان می‌دهد به دلیل کاشت میکروچیپ “تورم”، “عفونت”، “آبسه”، و “تومور” اتفاق افتاده است. همچنین، هر گاه یک جسم خارجی داخل بدن کاشت شده است، درجاتی از واکنش بافتی اتفاق می‌افتد. در مورد کاشت میکروچیپ، واکنش‌های بافتی بیشتری اتفاق افتاده که به دلیل تکنیک‌های ضد مهاجرتی و تکان خوردن برای جلوگیری از حرکت میکروچیپ کاشت استفاده شده است. یک روش مورد استفاده ” BioBond” نام دارد. یک تعریف شرح می‌دهد که: کلاهک ضد حرکت BioBond دارای مجوز یک غلاف پلی پروپلین پلیمری چسبیده به ریزتراشه RFID کاشت شده است تا مانع حرکت دستگاه در بافت حیوان شود. استفاده از این کلاهک BioBond با افزایش فیبرهای فیبروکیست و کلاژن اطراف میکروچیپ موچب افزایش احتباس شده و در نتیجه مانع حرکت میکروچیپ در بدن حیوان می‌شود.
استفاده از این کلاهک ضد حرکت مهم است زیرا برای جلوگیری از حرکت میکروچیپ، واکنش بافتی ایجاد می‌شود. همچنین توجه به این نکته نیز مهم است که بسیاری از محققین عقیده دارند که جسم خارجی در بدن، التهاب و/یا تغییرات سلولی می‌تواند موجب سرطان شود. متاسفانه، میکروچیپ کاشت شده هر سه این موارد را با هم به همراه دارد.
در مطالعه بلانچارد و همکارانش درباره «سارکوم ناشی از ترانسپوندر در هتروزیگوت»، از میکروچیپ زیست پزشکی استفاده شد. دستگاه‌های شیشه‌ای کوچک سیلندرمانند از یک انتها با غلاف‌های ضد حرکت پلی پروپلین پوشانده شدند که شامل یک سوراخ گرد، تیغه، خطوط اکستروژن، و یک اسپروی بود (اسپروی در یک انتهای میکروچیپ قرار دارد و مانند نوک پستان تابیده شده دندانه دار است). نکته جالبی که محققان متوجه آن شدند این بود که سارکوم ناشی از میکروچیپ از انتهای غلاف و تیغه پلی پروپلینی شروع به گسترش کرد. براساس این گزارش:
اگرچه در میزان دخالت نئوپلاستیک بافت اطراف محل ترانسپوندر اختلاف وجود دارد، به نظر می‌رسد که تومور(ها) در بافت مزانشیمی اطراف جزء پلی پروپلینی ترانسپوندر ایجاد شده‌اند، که در ابتدا شامل ناحیه تیغه دار بود و بعد کاملا در اطراف محل ترانسپوندر گسترش پیدا کرد.
مشاهدات محققان جالب توجه بوده و منجر به سوالات بیشتری نسبت به پاسخ برای سارکوم حاصل از میکروچیپ شده است. شاید یکی از سوالات تند و تیز این باشد که، آیا غلاف ضد حرکت-با توجه به طراحی آن، از مواد و یا بافتی تشکیل شده که موجب تومور می‌شود؟
کاترین آلبرشت، نویسنده « میکروچیپ موجب تومور در جوندگان و سگ‌های آزمایشگاهی می‌شود: بررسی مقالات 2006-1990» می‌گوید:
در حال حاضر، هیچ توضیح قطعی و پذیرفته شده در مورد شکل گیری تومورهای بدخیم اطراف میکروچیپ کاشت شده در موش، موش صحرایی و سگ وجود ندارد. در ادامه تعدادی از توضیحات ارائه شده را مشاهده می‌کنید:
1. جسم خارجی ایجاد کننده تومور: وجود میکروچیپ ، یک جسم خارجی زیرجلدی، ممکن است موجب تغییرات سلولی شود که منجر به سرطان می‌شود.
2. سارکوم پس از تزریق: التهاب حاصل از روند تزریق میکروچیپ می‌تواند موجب تغییرات سلولی ایجاد کننده سرطان شود.
3. خواص ژنوتوکسیک احتمالی کاشت: کپسول شیشه‌ای یا غلاف پلی پروپلین اطراف آن ممکن است خواص سرطان زا یا ژنوتوکسیک داشته باشند، یا قرار گرفتن آن در بدن میزبان موجب افزایش فرآورده‌های ژنوتوکسیک شود.
انتشار انرژی فرکانس رادیویی ترانسپوندر یا ریدر: انرژی فرکانس رادیویی ترانسپوندر ممکن است موجب تشکیل تومور شود.
تحقیقات بیشتری برای فهمیدن علت ایجاد سرطان توسط میکروچیپ کاشت شده لازم است.
عدم موفقیت ترانسپوندر کاشت شده و پیامدهای بالقوه کشنده آن.
ناکارایی اسکنر الکترونیکی.
تداخل الکترومغناطیسی با میکروچیپ کاشت شده و دستگاه‌های اسکنر.
ناسازگاری تصویربرداری رزونانس مغناطیسی با تکنولوژی کاشت میکروچیپ.
کاشت میکروچیپ ممکن است موجب به خطر افتادن امنیت اطلاعات شود.
دغدغه‌های بالقوه سلامت مرتبط با سیستم کاشت میکروچیپ

آیا میکروچیپ های کاشت شده باعث سرطان در حیوانات می‌شوند؟
امکان دارد. در مجموعه‌ای از تحقیقات علمی‌بین سال‌های 1996 تا 2006، دانشمندان دریافتند که رابطه‌ای میان ترانسپوندر میکروچیپ کاشت شده و سرطان در حیوانات آزمایشگاهی وجود دارد. بین 1% و 10% از موش‌ها و موش‌های صحرایی دارای میکروچیپ، شناسایی شدند که مشخص شد بعدا دچار سارکوم، فیبروسارکوم و دیگر انواع سرطان‌های تهاجمی‌شدند که در اطراف کاشت یا چسبیده به میکروچیپ به وجود آمده بود.
میکروچیپ-سرطان

تومورها بدلیل میکروچیپ در کدام قسمت بدن حیوانات شکل می‌گیرند؟
در تمام نمونه‌ها، تومورهای سرطانی در محلی که میکروچیپ قرار داشت بوجود آمده بودند. تومورها یا روی میکروچیپ قرار داشتند و یا در مجاور آن بودند. هنگامی که دانشمندان این تومورها را مورد بررسی میکروسکوپی قرار دادند متوجه شدند که این تومورها از روکش کپسولی اطراف میکروچیپ سرچشمه گرفته‌اند.
«تمام تومورهای اطراف محل کاشت بررسی شدند. (این تومورها) به میکروچیپ چسبیده بودند و قسمتی یا کل آن را پوشانده بودند»
-پالمر و همکاران در مطالعه سال 1998 خود متوجه فیبروسارکوم بدخیم در 2% از 800 موش مورد مطالعه شدند.
«میکروچیپ دست نخورده پیدا شده با توده بدخیمی پوشانده شده بود»
-واسلاری و همکاران، در مطالعه سال 2004 خود که متوجه سرطان یک سگ شدند. با مطالعات متعددی به این نتیجه دست یافتند.
این مطالعات، که جزئیات تشکیل سرطان در اطراف میکروچیپ کاشت شده را بیان می‌کنند، به طور مفصل در بررسی جامع پژوهش به نام «میکروچیپ موجب تومور در جوندگان و سگ‌های آزمایشگاهی می‌شود: بررسی مقالات 2006-1990 » آمده است.

میکروچیپ کاشت شده چگونه باعث سرطان می‌شود؟
محققان توضیحات متعددی برای تومورهای سرطانی اطراف کاشت میکروچیپ در حیوانات ارائه داده اند، که در ادامه می خوانیم.
1. جسم خارجی ایجاد کننده تومور: وجود یک جسم خارجی زیر پوست می‌تواند باعث تغییرات سلولی شود و منجر به سرطان شود.
2. سارکوم پس از تزریق: التهاب حاصل از روند تزریق میکروچیپ می تواند باعث سرطان شود.
3. خواص ژنوتوکسیک احتمالی کاشت: ممکن است میکروچیپ سرطان زا باشد و یا بدن را تحریک به تولید سلول‌های سرطانی کند.
4. انتشار انرژی فرکانس رادیویی از ترانسپوندر یا ریدر: انرژی فرکانس رادیویی دستگاه ممکن است به تشکیل تومور کمک کند.
هر یک از این فرضیه‌ها با جزئیات بیشتر در گزارش جامع ما در پژوهش « میکروچیپ موجب تومور در جوندگان و سگ‌های آزمایشگاهی می‌شود: بررسی مقالات 2006-1990» آمده است. با این وجود، در حال حاضر نمی‌دانیم آیا این فرضیه‌ها صحت دارند یا نه.

می‌خواهم خودم این شواهد را بررسی کنم. از کجا می‌توانم مطالعات پژوهشی اصلی را پیدا کنم؟
این مطالعات بین سال‌های 1996 تا 2006 در بسیاری از مجلات پاتولوژی، دامپزشکی و سم شناسی منتشر شده‌اند. نویسنده این FAQ (سوالات رایج)، کاترین آلبرشت، یک گزارش جامع 52 صفحه‌ای به نام « میکروچیپ موجب تومور در جوندگان و سگ‌های آزمایشگاهی می‌شود: بررسی مقالات 2006-1990» را نوشته است.